บทที่ 35 ความอดทนที่สิ้นสุด

บทที่ 35

ความอดทนที่สิ้นสุด

เย็นวันศุกร์

รถสปอร์ตสีดำจอดอยู่ริมฟุตบาทฝั่งตรงข้ามหอพักนักศึกษา กระทิงนั่งอยู่หลังพวงมาลัยในชุดสูทเรียบร้อย มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัย ส่วนอีกข้างยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเป็นครั้งที่ไม่รู้เท่าไร

เขามาถึงตั้งแต่สี่โมงเย็น แต่จนถึงตอนนี้ก็ห้าโมงครึ่งแล้ว ฟ้าใสยังไม่ออกมาให้เ...